Porządek mszy św.

Niedziele i święta:
- 7:00
- 9:00
- 10:30
- 12:00
- 12:00 (Jaszczułty)
- 14:00 (Wiśniewo)
- 16:00

Dni powszednie:
- 7:00
- 17:00

Rozpoczął się Wielki Post

Dziś Środa Popielcowa – dzień, który rozpoczyna okres czterdziestodniowego przygotowania do Wielkanocy, najważniejszej chrześcijańskiej uroczystości. Wielki Post trwać będzie do Wielkiego Czwartku, 2 kwietnia, który to rozpocznie obchody Triduum Paschalnego Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa. Jest to dla katolików czas na podjęcie zdecydowanej drogi osobistej odnowy i nawrócenia.

Jaka jest geneza Wielkiego Postu? Nie ma na to pytanie jednoznacznej odpowiedzi. Według najbardziej prawdopodobnej hipotezy, genezą Wielkiego Postu jest praktyka Kościoła w Aleksandrii, gdzie po święcie Chrztu Chrystusa (6 stycznia) obchodzono czterdziestodniowy post, zgodnie ze świadectwem Ewangelii (Mt 4, 1-11). Post ten został następnie odłączony od święta Chrztu Pańskiego i przesunięty przed Wielkanoc.
Praktyka czterdziestodniowego czasu pokuty przed Wielkanocą została potem przyjęta we wszystkich Kościołach. W liturgii rzymskiej Wielki Post obejmował okres 6 tygodni, jednakże niedziele nie były liczone jako dni pokuty, toteż okres ten liczył faktycznie 36 dni. Aby zatem uzupełnić brakujące cztery dni, od VIII w. obchodzono początek pokuty przedpaschalnej w środę przed I niedzielą Wielkiego Postu, nazwaną następnie Środą Popielcową.
Dziś, gdy Wielki Post trwa od Środy Popielcowej do Wielkiego Czwartku i obejmuje także niedziele, okres pokuty trwa faktycznie 44 dni. Jednakże liczby 40 nie należy rozumieć ściśle matematycznie, a bardziej symbolicznie.

Liczba 40 stanowi w Piśmie Świętym wyraz pewnej dłuższej całości. W Wielkim Poście Kościół odczytuje i przeżywa nie tylko czterdzieści dni spędzonych przez Jezusa na pustyni na modlitwie i poście przed rozpoczęciem Jego publicznej misji, ale i trzy inne wielkie wydarzenia biblijne: czterdzieści dni powszechnego potopu, po których Bóg zawarł przymierze z Noem; czterdzieści lat pielgrzymowania Izraela po pustyni ku ziemi obiecanej; czterdzieści dni przebywania Mojżesza na Górze Synaj, gdzie otrzymał on od Jahwe Tablice Prawa.

W obecnej liturgii Kościoła Wielki Post ma trzy podstawowe wymiary: pokutny, chrzcielny i pasyjny.

Podstawowy jest wymiar pokutny. Wielki Post to czas poświęcony przede wszystkim odnowieniu więzi z Bogiem. Zalecane przez Kościół praktyki pokutne (modlitwa, post, jałmużna) trzeba widzieć jako wyraz wewnętrznego nawrócenia. Nawrócenie oznacza w pierwszym rzędzie otwarcie się na darmową miłość Boga, objawioną w Jezusie Chrystusie, zaś podejmowanie dzieł pokutnych ma na celu uwolnienie się od tego wszystkiego, co przeszkadza w relacji z Bogiem. Wielki Post to dla niektórych okres dobrowolnych wyrzeczeń, braterskiego dzielenia się z innymi, m.in. poprzez inicjowanie dzieł charytatywnych i misyjnych, ale również czas pielgrzymek o charakterze pokutnym.
Z aspektem pokutnym ściśle łączy się wymiar chrzcielny Wielkiego Postu. Nawrócenie oznacza bowiem rozwój łaski chrzcielnej. W czasie Wigilii Paschalnej wszyscy dokonujemy uroczystego odnowienia przymierza chrzcielnego.
Trzeci aspekt Wielkiego Postu to rozważanie Męki Chrystusa. Szczególnie wyraźnie dochodzi on do głosu w liturgii począwszy od 5. niedzieli Wielkiego Postu.

Liturgia w okresie Wielkiego Postu jest dość wyciszona. Dominującym kolorem szat liturgicznych jest fiolet. Z obrzędów Mszy świętej znika uroczysty hymn „Chwała na wysokości Bogu” oraz radosna aklamacja „Alleluja” śpiewana przed odczytaniem fragmentu Ewangelii (zastępuje ją aklamacja „Chwała Tobie, Słowo Boże”). Sprzed ołtarza znikają kwiaty, a instrumenty muzyczne służą tylko podtrzymaniu śpiewu.

Sama Środa Popielcowa natomiast kojarzy się nam przede wszystkim z tradycyjnym obrzędem posypania głów popiołem na znak żałoby i pokuty. Obrzędowi temu towarzyszą słowa kapłana:  „Pamiętaj, że jesteś prochem i w proch się obrócisz” albo „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”.

Zwyczaj posypywania głów popiołem znany jest w wielu kulturach i tradycjach, m.in. w starożytnym Egipcie i Grecji, u plemion indiańskich oraz oczywiście na kartach Biblii, np. w Księdze Jonasza czy Joela. W liturgii pojawił się on w VIII w. Pierwsze świadectwa o święceniu popiołu pochodzą z X w.  W 1091 r. papież Urban II wprowadził ten zwyczaj jako obowiązujący w całym Kościele. W tym też czasie ustalono, że popiół do posypywania głów wiernych ma pochodzić z palm poświęconych w Niedzielę Palmową poprzedniego roku.

W Środę Popielcową należy pamiętać o wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych i poście ścisłym (trzy posiłki w ciągu dnia, w tym tylko jeden – do syta). Prawem o wstrzemięźliwości są związani wszyscy powyżej 14. roku życia, a prawem o poście – osoby pełnoletnie do rozpoczęcia 60. roku życia.
W Wielkim Poście w kościołach organizowane są też rekolekcje, służące osobistej odnowie, skłaniające do refleksji i działań zmierzających ku nawróceniu. W naszej parafii rekolekcje odbędą się w dniach  12-15 marca. Skorzystajmy z tej możliwości i jak najlepiej wykorzystajmy ten czas przygotowania do Zmartwychwstania Pańskiego.

 

Opracowano na podstawie:
http://ekai.pl/wydarzenia/x75940/sroda-popielcowa-poczatek-wielkiego-postu/,
http://brewiarz.pl/czytelnia/wielki_post.php3,
http://www.oltarz.pl/index.php?action=show&id=789

Pismo Święte

Portale Katolickie






Diecezja Łomżyńska